Hotel Żaglowiec/ Piotr Chojnowski

 JUTRO SAMO O SIEBIE ZADBA

" - Piszesz dziennik? - zdziwił się Józef.

  - Ach, dziennik jak dziennik, bardziej luźne notatki. Takie tam opowiastki i opisy scenek, których nie chciałbym zapomnieć.

  - Planujesz cokolwiek z tym zrobić?

  - Na początku nie planowałem, ale Aleksiej wkurzał się na nierealistyczne postaci i na to, że hotel Żaglowiec nigdy nie mógłby stanowić podstawy udanej powieści. Więc teraz rozważam zebranie swoich zapisków w całość i wydanie ich, żeby zrobić mu na złość".

Taki smaczek pod koniec powieści, a więc pomysł książki, która właśnie się pisze - uwielbiam! 

Co jeszcze? Cudowny, subtelny, inteligentny humor. Świetny język ("Z tępą maczetą kiepskich ocen Erazm przedzierał się zatem przez dżunglę szkolnych lat" - CUDO!). Błyskotliwe dialogi. Plejada nietuzinkowych postaci, które wydają się totalnie oderwane od rzeczywistości, uroczo oldskulowe, wyjęte z kart Dickensa lub Thackeray'a ("Targowisko próżności"!). Cała historia zamyka się w mikroklimacie hotelowego baru, który dla bohaterów stanowi jakoby osobisty konfesjonał, a barman Piotr - odgrywa rolę nienachalnego spowiednika. 

Paradoksalnie, jak przemyca autor, zabieg pt. "żadnej fabuły (...) brak konfliktu i napięcia", sprawia, że "Hotel Żaglowiec" faktycznie (to komplement!) jest książką dla koneserów. Najlepszą! Przez kilkaset stron czas mija nieśpiesznie, bohaterowie przychodzą i odchodzą, niektórzy zostają na dłużej, a życie każdego z nich jest osobnym bytem, tą rzekomo nieistniejącą fabułą, która z powodzeniem mogłaby być zalążkiem nowej powieści (o feministce-aktywistce Anastazji, dorabiającej jako lokalna prostytutka, napisałabym drugą pracę magisterską!) 

Zaryzykowałabym stwierdzenie, że tytułowy hotel jest symbolem ludzkiej społeczności, niezależnie od współrzędnych geograficznych czy systemu politycznego. Jeżeli w jednym pomieszczeniu egzystują pokojowo takie jednostki jak: niewierzący ksiądz, dumna prostytutka, biedny listonosz, zblazowany hippis czy dowodzący pobliską jednostką generał - jeżeli łączy ich coś więcej niż alkohol, jeżeli potrafią okazywać sobie życzliwość i wsparcie - to może ... może daje to nadzieję na otwarte, tolerancyjne społeczeństwo, w którym górowałyby dobro i przyzwoitość? 

Rozmarzyłam się. A przecież - jak mawia narrator Piotr - jutro samo o siebie zadba. 

Miłość i wolność

"Kochać to także umieć się rozstać. 

Umieć pozwolić komuś odejść, nawet jeśli darzy się go wielkim uczuciem. 

Miłość jest zaprzeczeniem egoizmu, zaborczości, jest skierowaniem się ku drugiej osobie,

jest pragnieniem przede wszystkim jej szczęścia, czasem wbrew własnemu."

Vincent van Gogh 

O cierpieniu

"Mówią, że najpiękniejszy uśmiech ma ten, który wiele wycierpiał."

ks. J. Twardowski 

Bułhakow o miłości

"Miłość wyrosła przed nami jak spod ziemi, 

niczym uliczny morderca, 

rażąc ją i mnie jednocześnie. 

Tak razi piorun albo fiński nóż."

M. Bułhakow

Grochola o miłości

"Nie opowiem nikomu o swojej miłości, o tym, że mogłabym spłonąć, gdyby umarł, 

że każde jego słowo zostaje we mnie i powoli wypiera pustkę, 

nie składam się z niczego, co nie jest nim, wspomnieniem o nim,

 marzeniem o nim, nie obchodzi mnie nikt."

K. Grochola 

Jeszcze raz o miłości

"Miłość to czuwanie nad cudzą samotnością."

R. M. Rilke 

Rozważania o miłości

"Połóż mię jak pieczęć na twoim sercu,

Jak pieczęć na twoim ramieniu,

Bo jak śmierć potężna jest miłość.

(...)

Wody wielkie nie zdołają ugasić miłości,

Nie zatopią jej rzeki."

"Pieśń nad pieśniami" 

Rozważania o niebie

"Dla przeciwwagi wielu uciążliwości życia niebo ofiarowało człowiekowi trzy rzeczy: nadzieję, sen i śmiech." 

Immanuel Kant 

Rozważania o pięknie

"Gwiazdy są piękne, ponieważ na jednej z nich istnieje kwiat, 

 którego nie widać."

Antoine de Saint- Exupéry 

Powrót Młodego Księcia/ A. G. Roemmers

MAŁY KSIĄŻĘ POWRACA

"Był to cud, który w ciągu trzech dni odmienił mnie całkowicie (...). 

Jedno z tych doniosłych wydarzeń, których nikt nie dostrzega,

 bo cuda miłości są zarazem tak wielkie i tak niepozorne."

Tak! Po latach nieobecności złotowłosy Mały (teraz Młody) Książę powraca na Ziemię, błąka się po pustkowiach, by wreszcie wybrać się we wspólną podróż z narratorem, kierowcą przemierzającym krainę o nazwie Patagonia.

I znów padają pytania o sens istnienia, o miłość, o najważniejsze życiowe wartości. Jest piękno słów i mądrość milczenia.

Bardzo w klimacie "Małego Księcia", zdecydowanie nie zniekształca pierwszego wrażenia po tamtej wiekopomnej pozycji, stanowi raczej jej dopełnienie, może ciąg dalszy... Bogate źródło złotych myśli i wyznacznik moralnych wartości.

Chowamy gdzieś w środku wszystkie sentencje, myślimy o nich, podpisujemy się pod nimi:

"Miłość jest potężniejsza nawet od śmierci. Miałem brata, który kochał skrzydła. Jego skrzydła były wielobarwne. Mówią, że umarł, ale on wciąż żyje w naszych sercach. Od tamtego dnia wierzę, że jedyni ludzie, którzy naprawdę odeszli, to ci, którzy nigdy nie kochali, i ci, którzy nie pragną już kochać."

Złota myśl na dziś

"Można nie spać przez cały tydzień, 

przepłakać całą noc, 

stracić głowę z miłości

 i nikt niczego nie zauważy."

J. L. Wiśniewski 

Złota myśl na dziś

"Może prawdziwe uczucie to nie nagły płomień, trzęsienie ziemi. 

Może wystarczy dotknięcie dłoni, silny uścisk ramion, łagodny głos.

 I może nie od razu zmienia świat, a jedynie dwa życia na lepsze, 

trochę spokojniejsze i nie tak strasznie samotne."

Lisa Unger 

Złota myśl na dziś

"Żyjemy w skażonym świecie (...) dlatego jeśli widzisz coś pięknego, czujesz prawdziwe wzruszenie, spotykasz dobrego człowieka - bierz to. Oglądaj, dotykaj, słuchaj. Choćby kwadrans, choćby jeden błysk światła, choćby jedna rozmowa." 

T. Kołodziejczak